و نه دليلى كه به دست گيرد . از مجلسى ( ره ) - « و لا يجوز عليهم ما عاهد عليه الكفار » يعنى پيمان با كفار براى غزو كفار ديگر بر پايهء عذر مانع از جنگ با آنان نيست زيرا پيمان بر غدر صحيح نيست . يا مقصود اين است كه اين پيمان مانع از جنگ مسلمانان با كفارى كه در طرف ديگرند نيست . از مجلسى ( ره ) - « و لكل فجرة كفرة » به فتح در هر دو كلمه ، يعنى پرده پوشى حق يا ناسپاسى و پرده پوشى نعمت خدا لازمهء هر گونه هرزگى و نابكارى است ، يا مقصود از آن كفرى است كه به مرتكبانِ گناهِ كبيره اطلاق شده است . از مجلسى ( ره ) - كذب بر ائمه شامل جعل حديث و تفسير حديث بر خلاف مقصود هر دو مىشود و نسبت عملى بدانها كه نپسندند و يا ادعاى مقامى كه منافى عصمت است براى آنها در آن داخل است . ضرب المثل است كه دروغگو كم حافظه است . از مجلسى ( ره ) - « ارادة الاصلاح » شايد مقصود ارادهء اصلاح حال قوم خودش باشد كه از پرستش بيان برگردند ، براى اينكه وقتى شخص خردمند بيانديشد كه اسناد شكستن به آنها درست نيست چون شعور و علم و قدرت ندارند و اين صفات در آنها نيست و نمىتوانند خوارى و زيان را از خود بگردانند مىدانند كه شايستهء پرستش نيستند و از آن بر مىگردد . و دانشمندان تفسير در بارهء اين آيه وجوهى ديگر گفته‌اند : 1 - به قصد اخبار ادا نشده تا دروغ باشد بلكه به قصد الزام طرف بر سبيل استهزاء ادا شده و حكم جمله انشائيه دارد . 2 - مقصود اين است كه خودِ آنها به واسطهء آنكه معبود بت پرستان شدند سبب شكستن خود گرديدند نه آنكه فعل از آنها صادر شده . 3 - به عنوان حكايت از لازم مذهب آنها ادا شده ، يعنى كسى كه او را